Pieśń śpiewana w obozie pod Gołębiem

Pieśń śpiewana w obozie pod Gołębiem _ Ułożona przez X-żną Izabelę Czartoryską Generałową ziem podolskich, r. 1791.

Hey!… hey rycerze!

Serca nasze radość bierze,

Że kochacie nas.

Żyje Polska!… Żyje cnota!

Żyje wolność nasza złota

Kiedy mamy was.

Hey!… hey rycerze!

Pyszne na ich głowach pierze,

Twarz każdego Mars…

Temu oręż w ręku błyska,

Temu rumak ogniem pryska,

Nie poznają nas.

Hey!… hey po błoniu,

Wódz na dzielnym toczy koniu,

Za nim nasza młódź.

Twoje męstwo, twoja praca,

Oczy nasze k’wam obraca,

Zwróć tu do nas, zwróć.

Hey!…hey oręże!

Wodze twoi, piękne męże,

Serce rośnie nam.

O! … mam i ja tu chłopaka,

Wyćwiczę go na wojaka,

Takiego, jak sam.

Hey!…hey rodacy!

Po tym kurzu, po tey pracy,

Dam zasiłek wam.

Przynieśliśmy z sobą chleba.

I a tylko w domu nieba

Daty dla was mam.

Hey!…hey młodzieńce,

W polu sławy kwitną wieńce,

Będziem zdobić was.

Nie boim się poganina,

Ni Moskala, ni Turczyna,

Obronicie nas.

Hey!… hey rycerze!

Serca nasze radość bierze,

Że kochacie nas.

Żyje Polska!… Żyje cnota!

Żyje wolność nasza złota

Kiedy mamy was.

Kontekst historyczny:

„Obóz pod Gołębiem” był patriotyczną manifestacją wojskową, zorganizowaną w ramach reorganizacji wojsk, po uchwaleniu Konstytucji 3 maja. Odbył się we wrześniu 1791 roku, z udziałem około 10.000 żołnierzy różnych formacji. W uroczystości tej brali udział m.in. król Stanisław August Poniatowski, książę Józef Poniatowski, członkowie sejmu oraz wielu przedstawicieli szlachty i arystokracji.